Persoonlijke kankerzorg in een steeds complexere wereld
Actua nieuwsKankerzorg evolueert razendsnel. Nieuwe therapieën, betere diagnosetechnieken en een steeds diepgaander inzicht in tumoren zorgen ervoor dat steeds meer patiënten langer leven met of na kanker. Tegelijk groeit ook de complexiteit van oncologische trajecten. In dat evenwicht tussen innovatie en menselijke zorg speelt het ziekenhuis een cruciale rol.
Voor dr. Lieve Braeye, oncoloog, staat daarbij één vraag centraal: hoe garanderen we dat elke patiënt, ook in een regionaal ziekenhuis als het AZ Sint-Maria, de best mogelijke zorg krijgt?
Meer diagnoses, betere vooruitzichten
Kanker is vandaag één van de meest voorkomende aandoeningen in de westerse wereld. In België krijgt ongeveer één op de drie mensen ooit een kankerdiagnose. Die cijfers blijven stijgen, maar dat vraagt nuance.
“De toename van diagnoses betekent niet dat kanker agressiever wordt. We detecteren beter en mensen leven langer. Vergrijzing, verbeterde screening en leefstijlfactoren spelen hierin een belangrijke rol. Opvallend is dat die stijging gepaard gaat met een dalende mortaliteit: we zien meer diagnoses, maar tegelijk betere overlevingskansen. Dat wijst op een duidelijke vooruitgang in de oncologische zorg. Voor een groeiende groep patiënten evolueert kanker daardoor naar een chronische aandoening, waarbij behandeling en opvolging zich over langere tijd uitstrekken”, concludeert dr. Braeye.
Elke patiënt vraagt een andere aanpak
Oncologische zorg is vandaag meer dan ooit maatwerk.“ We zijn geëvolueerd van een ‘one size fits all’-benadering naar gepersonaliseerde zorg”, zegt dr. Braeye. “We behandelen niet alleen de tumor, maar de mens als geheel. De genezingskansen van een patiënt hangen af van een complex samenspel van factoren, zowel tumorgerelateerd (type, stadium, biologische kenmerken), als patiëntgebonden (leeftijd, algemene conditie, comorbiditeiten) en behandelingsspecifiek (toegang tot therapieën, ervaring van het centrum). Daarbovenop speelt ook de bredere context een rol: sociale ondersteuning, therapietrouw en psychologische factoren kunnen het traject sterk beïnvloeden.“
De beste zorg is niet altijd
op één plaats, maar in de
juiste samenwerking
Patiënten zoeken vaak naar controle, naar iets wat ze zelf kunnen doen. Volgens dr. Braeye zit dat vaak in kleine dingen: therapietrouw, open communicatie en het durven benoemen van nevenwerkingen. “We merken dat patiënten soms klachten of nevenwerkingen minder benoemen uit schrik dat hun behandeling aangepast of verminderd wordt. Nochtans is die communicatie net essentieel om samen naar de juiste balans te zoeken en een behandeling zo optimaal mogelijk verder te zetten.”
Vertrouwen als fundament van de behandeling
Een van de meest terugkerende vragen bij patiënten is of ze in een regionaal ziekenhuis als het AZ Sint-Maria wel alle kansen benutten. Moeten ze niet naar een universitair centrum? “Die vraag is heel begrijpelijk”, zegt dr. Braeye. “Maar ons uitgangspunt is altijd: waar liggen de beste kansen voor deze patiënt? Daarbij kijken we bewust naar wat lokaal kwalitatief kan gebeuren en wanneer doorverwijzing aangewezen is. Complexe dossiers worden besproken met andere specialisten en, indien nodig, doorverwezen naar grotere centra. Samenwerking speelt hierin een sleutelrol: voor specifieke expertise werken we nauw samen met tertiaire centra. Dat zorgt ervoor dat patiënten toegang hebben tot gespecialiseerde zorg, zonder dat ze onnodig ver moeten gaan.”
Maar minstens even belangrijk is vertrouwen. “Patiënten die vertrouwen hebben in hun traject, dragen hun ziekte anders dan patiënten die blijven twijfelen. Zonder dat vertrouwen wordt het moeilijk om goede zorg te bieden”, benadrukt dr. Braeye.
We kennen onze patiënten, niet alleen hun dossier, maar ook hun context & hun omgeving
De kracht van een regionaal ziekenhuis
Net daar ligt volgens dr. Braeye een belangrijke sterkte van een kleiner ziekenhuis: “Onze nabijheid maakt een groot verschil. We kennen onze patiënten, niet alleen hun dossier, maar ook hun context, hun omgeving. Die persoonlijke aanpak vertaalt zich in de continuïteit van zorg, een laagdrempelige communicatie en ruimte voor individuele begeleiding.”
Daarnaast hebben we een sterk oncologisch supportteam, met oncocoaches, verpleegkundigen en sociale ondersteuning. “Je staat er als oncoloog nooit alleen voor. Die multidisciplinaire aanpak is essentieel om patiënten goed te begeleiden. De impact daarvan is zichtbaar, ook voor patiënten en families. De begeleiding stopt niet aan het einde van een behandeling, maar loopt door tot in palliatieve zorg en nazorgtrajecten.”
Tussen hoop en realiteit
Oncologische zorg balanceert voortdurend tussen hoop en realiteit. De vooruitgang is enorm, maar er is nog geen behandeling die alle vormen van kanker kan genezen. Tegelijk blijft de evolutie hoopgevend, met betere detectiemethoden en steeds gerichtere therapieën in ontwikkeling. Nieuwe therapieën zoals immuuntherapie en doelgerichte behandelingen bieden steeds meer mogelijkheden, maar blijven complex en sterk individueel bepaald. Dr. Braeye geeft aan dat er tijdens het traject onvermijdbaar enkele bijzonder moeilijke momenten zijn.
“Het moment van de diagnose, het besef dat een behandeling langdurig zal blijven lopen of het moment waarop er geen behandelmogelijkheden meer zijn, wegen zwaar, zowel voor de patiënt en zijn omgeving als voor ons als zorgverlener.In het hele traject blijft duidelijke communicatie essentieel. Van diagnose tot eventuele laatste fase vraagt elke stap zorgvuldigheid en eerlijkheid. Op beslissende momenten moeten patiënten voelen dat alles gedaan is wat mogelijk was. Dat kan alleen als er van bij het begin een vertrouwensband is opgebouwd”, besluit dr. Braeye.